sansa

City Guide & Hotspots Den Bosch

Originally published at Fernweh Forevermore. You can comment here or there.

h4a

Eindelijk is ie er! De city guide van mijn eigen stadsie: Den Bosch. Het stond al heel lang op mijn planning maar eerlijk? Ik had de kracht er nooit voor. Okee, dit klinkt een beetje dramatisch maar natuurlijk wilde ik dan bij elke plek een foto en aangezien mijn lijstje zo ontzettend lang is leek me dat een onmogelijke taak. Tot ik voor de zoveelste keer weer de vraag kreeg wat nou leuke winkeltjes waren in Den Bosch en waar er ook lekker gegeten kon worden… toen bedacht ik me, ik kan dit wel elke keer weer opschrijven voor iemand maar het is toch veel makkelijker om dan een artikel op mijn blog te schrijven? En natuurlijk hoef ik niet bij elke plek een foto te plaatsen, dat is een beetje gekkenwerk. Dus… laten we beginnen! En zet ondertussen ook even een kopje thee, want dit wordt een lange lijst!

Den Bosch is een kleine, compacte stad met een hoop leuke authentieke winkeltjes en tentjes. Zo’n lange lijst als deze lijkt misschien wat overweldigend, maar bedenk je wel dat vrijwel alles op loopafstand is. Een hele hoop zitten zelfs in dezelfde straat of om de hoek van de vorige hotspot. Natuurlijk staat niet alles er op, dat is vrijwel onmogelijk. Ondanks dat ik zelf midden in het centrum woon, ga ik eigenlijk nooit echt winkelen of uit eten. Het kan dus heel goed zijn dat er nog veel meer fijne plekjes in Den Bosch zijn die vergeten ben of simpelweg niet ken. Het leek me gewoon leuk om je mee te nemen naar een paar van mijn favoriete, vaste plekjes!

P.S. Ik hoop dat de opmaak een beetje meewerkt want deze deed soms wat gek.

English: I made a city guide for my own little town Den Bosch (also known as ‘s-Hertogenbosch). As it might not be really popular for tourists outside of the Netherlands, I decided to make the guide fully in English. I think you’ll understand. Otherwise there’s always Google Translator of course ;)

Read the rest of this entry »

sansa

Oculus Reparo!

Originally published at Fernweh Forevermore. You can comment here or there.

brillie

Nee deze post gaat niet over Harry Potter (ok, een beetje) en nee mijn bril was ook niet kapot, ik heb gewoon een nieuwe gekocht. Maar ik noem em liefkozend mijn Harry Potter-bril want nou ja, waar lijkt ie anders op? Het duurde even voordat ik was opgewarmd voor dit soort type brillen, maar ineens had ik het in mijn hoofd: ik moest en zou zo’n bril hebben. De schreeuwende ‘2e bril gratis!!’ etalage van de opticien lokte me naar binnen, waar ik eigenlijk meteen verliefd werd op dit rosé gouden exemplaar. Uiteindelijk was er nog een andere aantrekkelijke actie en na een paar dagen twijfelen (want eigenlijk heb ik nog gewoon een bril) heb ik de bril toch maar gehaald. Nou ben ik er zo blij mee, helemaal met mijn lichtere haar nu heb ik het idee dat ik een hele nieuwe ‘look’ heb. Een beetje geeky grandma style denk ik zo. Vooral in het oma-gedeelte kan ik me wel vinden. Maar goed, ik had vandaag zin in foto’s maken en besloot dan maar weer even old school een selfie-shoot-sessie te houden. Ik voelde de drang om er een mini blog post van te maken en nou ja, dat deed ik dus maar. Woehoe! Let trouwens niet op mijn haar wat echt verschrikkelijk zit, normaal krult het wat meer waardoor ik nog meer op de enige echte oma Vis lijk, ha. Mijn pony probeer ik uit te laten groeien waardoor ik nou met zo’n verschrikkelijke opgekrulde skischans zit voor de komende 3 jaar, yes. Dit is overigens een beetje mijn natuurlijke haarkleur, al heeft die niet stiekem tienduizend verschillende tinten en al helemaal niet een wazige groene gloed (dank u turquoise haar, je wordt gemist!).

Dus dat. Een kleine onzinpost, speciaal voor jullie, omdat ik lief ben (me verveel). Het voelt wat gek om hier maar een willekeurige post te maken met wat selfies. Toch wil ik zoiets wel weer wat vaker gaan doen. Ik lees de laatste tijd veel artikelen over dat bloggen dood zou zijn en dat YouTube nou helemaal het ding is. Ik heb zelf niet zoveel met YouTube, ik kijk er the Graham Norton Show maar verder lees ik nog steeds gewoon graag blogs. Ik merk dat ik wel steeds meer een afkeer krijg naar blogs die duidelijk geen persoonlijk dagboek meer zijn maar een bedrijf. Die geen ‘updates’ of ‘posts’ schrijven maar ‘artikelen’. Mensen die zichzelf online influencer noemen i.p.v. simpelweg blogger. Ik merk dat ik steeds minder graag geïnformeerd wil worden door blogs, maar gewoon leuk persoonlijke verhalen wil lezen. Met suffe foto’s van taartjes en poesjes en alle andere huiselijke dingen. Ik weet eigenlijk niet zo goed waar deze plotselinge afkeer vandaan komt! Nog geen half jaar geleden wilde ik dat ook, geld verdienen met mijn blog, nuttige dingen schrijven. Alhoewel ik graag nog posts schrijf over mijn reisbelevenissen en de tips die ik daar opgedaan heb merk ik dat het vooral leuk moet blijven. Een beetje spontaan, enzo. En dus kwam deze post er uit. Maar ik houd snel op want volgens mij val ik enorm in herhaling…

Terug naar de bril. Wist je dat ik vroeger ook van dit soort brillen had? Vooral even op de link klikken, ik heb namelijk een prachtige en hilarische collage gemaakt van mijn babyface. Ik weet nog goed dat ik door de fotoboeken bladerde en ik mijn moeder verontwaardigt vroeg wie in godsnaam mij die verschrikkelijke brillen liet dragen! Wat bleek? Ik vond ze zo geweldig dat ik ze moest en zou hebben. Grappig genoeg is dat nu, heel veel jaren later, weer precies hetzelfde.

Mijn rolmodellen? Dat kleine meisje van Little Miss Sunshine en Barb van Stranger Things natuurlijk!

English: I could write a whole lot words but the thing is, I only bought new glasses. They remind me a bit of Harry Potter’s glasses, only a bit more modern with the rose gold frame. For some reason I felt inspired to take some pictures and it turned into a selfie shoot. With that old school sweater I feel a bit like Barb from Stranger Things! Back in the days, when I was just a wee lil’ Angie, I used to look like that little girl from Little Miss Sunshine. Don’t believe me? Here’s a little collage with me and my nerdy glasses!

So yeah, I just felt like making a random post. Apparently ‘blogging is dead’, or so they say. I guess that nowadays a blog is much more than just a personal, online diary. A blog is a business, a template to make money, to gain followers, to reach people. At first I thought I wanted that as well, but the longer I blog, the more I want it to be just like blogs used to be before: a silly online journal.

driptychblogjoehoe

blogbrillie3
#selfie

Me and that sweater go waaay back!

sansa

Bulgaria – One Week Itinerary

Originally published at Fernweh Forevermore. You can comment here or there.

blog

Ah Bulgarije, het land waar ik al eerder vol lof over schreef. Bulgarije was een grote verrassing voor me, toen ik een ticket kocht had ik geen idee wat ik kon verwachten. Na een beetje onderzoek kwam ik er al snel achter dat die paar dagen in Sofia niet genoeg zouden zijn om alles te zien en boekte ik dus een extra ticket om nog een paar dagen langer te kunnen blijven. Die was maar 12 euro dus ach, waarom ook niet? Uiteindelijk bleek een week perfect om alle dingen te zien die ik graag wilde zien. In deze post laat ik je zien wat ik precies gedaan heb in die week, zodat je een beetje een idee krijgt wat je allemaal kunt doen als je ook eens naar Bulgarije wilt. In mijn ogen is Bulgarije een perfecte budgetvakantie, het land is erg goedkoop, accommodatie kost ook vrij weinig en met RyanAir vlieg je al vanaf 20 euro (retour)!

Schrik overigens niet van al die tekst, al het schuingedrukte is in het Engels dus stiekem valt het nog wel mee. Alhoewel ik natuurlijk wel weer veel te veel getypt heb, zoals gewoonlijk.

English: When I spontaneously booked a ticket to Sofia, I had no clue what I signed up for. At first I didn’t really read good things about it, but after a while I found so many awesome things to do and see that I just booked an extra ticket. A week turned out to be the perfect amount of time to see the most important things in Bulgaria (or so I believe). It’s also a perfect destination if you’re on a budget, because the country itself is very cheap, accommodation is cheap, there’s enough things to do and see and you’ll get a return ticket starting from 20 euro if you fly with RyanAir! (While, if you leave from the Netherlands that is.) I have written everything in both Dutch and English because I love you guys, obviously. Everything in italic will be in English! So let’s see what I did in that week!

A little more basic information first though:
Flights: RyanAir starting from 20 euro for a return (Eindhoven)
Accommodation: Hostel Mostel in both Sofia and Veliko Tarnovo. Dorms starting from 8 euro, private rooms starting from about 16 euro. Free breakfast and dinner included!
Best way to travel around the country: by bus! Buy tickets here.

Read the rest of this entry »

sansa

Slaapstand Aan

Originally published at Fernweh Forevermore. You can comment here or there.

<input ... >

blog1a

De afgelopen weken lijkt de herfst eindelijk zijn ware gezicht te laten zien. De bladeren verkleuren, de dagen zijn kort en grauw en de regen lijkt nooit meer te stoppen. Voor mij een heerlijke tijd, een tijd waarin ik zonder gêne lekker langer blijf liggen en me de hele dag kan vermaken met een kop thee en een boek. Normaal kan ik dit nooit, omdat ik me altijd schuldig voel. De druk voelen om iets te moeten doen, om nuttig te zijn, om niet weer een dag te laten gaan. In de herfst heb ik hier helemaal geen last van, misschien dat het daarom wel mijn lievelingsseizoen is. Maar er zit ook wel een keerzijde aan; zo ben ik helemaal niet productief de laatste weken. Ik heb mijn bullet journal weer opgepakt en maak lijstjes die ik uiteindelijk nooit allemaal afvink. Ik denk telkens zuchtend aan mijn blog, kijk naar het lange lijstje met ideeën en bedenk me dat ik helemaal geen zin heb om ook maar iets te typen. Af en toe krijg ik toch nog snel een ideetje, zoals vorige week, en dan heb ik ook echt daadwerkelijk zin om even te bloggen. En dat gebeurt dan ook! Maar de tijd dat ik vol enthousiasme al weken van tevoren allerlei artikelen had klaarstaan is voor nu even voorbij. Natuurlijk komt die weer terug, maar voorlopig houd ik even winterslaap.

Winterslaap is natuurlijk een groot woord. Ik ga gewoon proberen elke week weer te bloggen, maar ik ben de laatste tijd ook een beetje uitgekeken op alles. Zo wilde ik het afgelopen jaar, anderhalf jaar, vooral heel veel nuttige artikeltjes schrijven. Over city guides, over hoe je iets moest aanpakken, dingen die je mee moet nemen op reis… dingen die eigenlijk iedereen al geschreven heeft. Natuurlijk is dat niet erg, want ik geloof heilig dat als je zo gaat denken niks meer nut heeft! Maar ik merk vooral dat ik zelf helemaal niet meer graag ook zulke blogs lees. Ik lees veel liever persoonlijke verhalen, de sullige weekoverzichtjes, de eigen reisdagboekjes en niet de ‘5 dingen die je echt moet doen in Kaapstad!!’ updates. Nou heb ik juist een hoop ideeën voor zo’n laatste soort update, dus die gaan er zeker nog wel komen.

Wees niet bang, hier op mijn blog gaat er niks veranderen. En dit gaat al helemaal niet veranderen in een persoonlijk dagboek, daar heb ik ook geen behoefte aan. Maar ik moest wel gniffelen toen ik deze foto maakte en ineens besefte dat mijn e-reader’s ‘slaapstand’ wel toepasselijk was. Zo voel ik me namelijk wel een beetje, in slaapstand. Dus dat is het eigenlijk, de blog gaat gewoon een beetje op slaapstand. Ik gooi mijn schema’s om en typ gewoon waarover ik wil. Dit keer wilde ik graag dit onzinverhaaltje schrijven dus dat deed ik! En bij een onzinverhaaltje hoort een onzinfoto en die maakte ik. En zo werd het toch nog een blog-update, tadaa!

Een totaal nutteloos artikel dus. Maar ik had zin om dit te typen dus deed ik het. Herken jij dit, dat je soms gewoon geen zin hebt om even te bloggen? Genoeg ideeën hebt, maar gewoon geen motivatie? Natuurlijk nogal ironisch om juist daarover uit te wijden in een blog-post maar goed ;)

English: Hey guys! Lately I haven’t really been feeling that blogging buzz, I’m without inspiration and most of all motivation. The only thing that motivated me today was to write a bit about that feeling, ha. So basically I’m blogging about not wanting to blog. Makes a lot of sense, right? It suspect it’s the cosy autumn weather that has arrived a few weeks ago. I actually really enjoy that kind of weather, but it also makes me quite unproductive. So… hopefully the drive to write tons and tons will come back, but for now it might be a little bit more quiet on the blog. Or maybe I’ll be inspired next week again! If I don’t update on the usual days, then it’s just because I’m out of inspiration. Just a little heads up :)

Read the rest of this entry »

sansa

Asakusa – One Of Tokyo’s Most Charming Districts

Originally published at Fernweh Forevermore. You can comment here or there.

<input ... >

asa20english below

Als je aan Tokyo denkt denk je waarschijnlijk al snel aan de grote wolkenkrabbers, de hysterische reclame, een hypermoderne stad. Maar Tokyo heeft nog veel meer te bieden dan dat en persoonlijk vond ik dan ook de oudere wijkjes eigenlijk veel leuker en aantrekkelijker.

Ik verbleef twee keer in de wijk Asakusa, een plek die vooral bekend staat om de Senso-ji tempel en de oude straatjes. Om de hoek van mijn tweede hostel was er ook Kappabashi-dori, een winkelstraat vol met authentieke keramiekwinkeltjes. Ik kon mijn geluk niet op! Ik vond deze wijk een heerlijke plek om lekker door te struinen en me te vergapen aan de schattige, lage Japanse huisjes en de vele gekleurde fietsen die er voor stonden. Deze heb ik dan natuurlijk ook volop gefotografeerd zoals je wel zult gaan zien.

Asakusa ligt in de buurt Taito, wat een beetje het ‘oude’ gedeelte van Tokyo is. Na de oorlog was dit gedeelte van Tokyo niet zo welvarend, waardoor het nou dus een tikje minder hypermodern is. Zo kun je op zoek naar kersenbloesem in Ueno Park, de Senso-ji tempel (ji betekent tempel, dus eigenlijk zeg je nou Senso Tempel Tempel… tjah) bezoeken in Asakusa en je vooral vergapen aan alle schattige straatjes en huisjes door de wijken heen. Ik vergeet nooit meer dat ik net aangekomen was in mijn hostel en even een rondje ging lopen. Er stonden allemaal auto’s op de weg, maar het was zo intens stil. Je kon een naald nog horen vallen! Maar toen ineens sprong het verkeerslicht op groen en begonnen alle auto’s te rijden… ik was helemaal flabbergasted. Ik dacht dat ze deze auto’s gewoon geparkeerd stonden maar niets bleek dus minder waar. Dit was absoluut het beeld niet wat ik had van het overvolle, drukke Tokyo!
Nou zijn er natuurlijk wel meer plekjes in Tokyo die wat rustiger en gemoedelijker ogen dan het stereotype beeld van de hysterische neonverlichting en wolkenkrabbers. Zo vond ik Nakameguro een fijne, leuke plek. Een geweldige plek ook om de kersenbloesem in bloei te zien trouwens, al was die toen ik er in het begin was nog niet helemaal in bloei helaas. Overigens zit deze wijk niet in Taito, maar juist totaal de andere kant op.

Dit verandert nou al in een heel boekwerk, iets wat juist helemaal niet mijn bedoeling was. Ik wilde eigenlijk gewoon foto’s delen van de leuke huisjes en fietsjes die ik tegenkwam in deze wijken, met name in Asakusa. En vooruit, wat sakura in Ueno Park. En misschien nog wat van die leuke straatjes in Nakameguro. Begrijp me niet verkeerd, ik vond de diversiteit in Tokyo juist zo gaaf! Ik heb ook zeker genoten van die hysterische straten vol flitsende reclames, schreeuwend personeel, de gigantische massa overal… het Lost In Translation-Tokyo. Maar ik vond het heerlijk om ook door de rustige straatjes te lopen van Taito en haar oude wijkjes (die overigens ook echt wel hun moderne stukjes hebben). Omdat ik een beetje in een blogdipje zit de laatste weken, leek het me vooral leuk om wat foto’s te laten zien van mijn favoriete plekjes in Tokyo. Of ja, favoriete plekjes… de dingen die ik zag toen ik rondstruinde door deze fijne wijken. Dat is denk ik wat deze wijken zo fijn maakt, ze zijn perfect om op je gemakje lekker te struinen. Daarbij hebben we met dit druilerige weer hier allemaal wel wat behoefte aan vrolijke bloemetjes, toch?

Onderaan de post vertel ik nog even in het Engels waar ik verbleef en hoe me dat beviel. Ik dacht ‘ik maak wel even een post met wat foto’s’ maar verrek, hier ben ik toch weer lang mee bezig geweest! Hope you enjoy it!

English: Tokyo is huuuuge, so huge it could be a country on its own! I believe about 13,5 million people live there, which is almost as much as my tiny country. Crazy when you come to think of it. I’ve also never been to a city that has districts that are so entirely different, so unique on their own. There’s more to Tokyo than just flashy neon lights, huge sky scrapers and tons of people. While that’s also one part of it I enjoyed, I seemed to enjoy the older quarters the most. I stayed in two different hostels in Tokyo who were both located in/nearby Asakusa, an older part of Tokyo. This way I definitely got to explore a bit of this district and I have to say I just really fell for it. The small houses, all the bikes in front of them, the pastel colours, the ceramic market, the temples… I enjoyed it all quite a bit.

I remember on my first day I was waiting for a traffic light and I noticed there were a lot of cars on the street. It was so, so quiet that it seemed like they were just parked there, nothing made a noise. And then all of a sudden the traffic light turned green and the cars drove away! I was definitely flabbergasted and astonished that it wasn’t the noisy, loud and overcrowded Tokyo I expected it to be. Of course I found that kind of Tokyo as well, but on my first day in Asakusa it was definitely all very mellow.

I think I could just make a year’s worth of blog post about just Japan, it’s just all so gorgeous and strange and wonderful. But this time I’ll try to keep it only about Asakusa. Or maybe just Taito in general, get in a bit of Ueno Park and the cherry blossoms as well. We could use some pretty flowers with this dreary weather, can’t we? Okay and maybe I really liked Nakameguro as well so maybe I’ll just add a few pictures of that place as well… I just wanted to show you guys the kind of Tokyo I enjoyed the most: narrow streets with cute pastel houses, lots and lots of bikes, plants and flowers everywhere, sakura!, the older part of Tokyo that wasn’t so crowded with tourist. The kind of place you just like to wander around for hours, taking pictures. And that’s exactly what I did.

Read the rest of this entry »

sansa

Tokyo – Moomin Anti-Loneliness Cafe

Originally published at Fernweh Forevermore. You can comment here or there.

<input ... >

moomin4
english below

Als er iets is wat veel mensen wel ongemakkelijk vinden op reis, dan is het wel alleen eten. Veel mensen vragen me of ik het niet ongemakkelijk vind om alleen te eten, ik merk dat dat toch een soort stigma is. Uiteraard hebben ze daar in Japan iets op bedacht, het anti-loneliness cafe! Hier word je tijdens je diner (of lunch) vergezeld door een Moominknuffel. Eerlijk? Ik zelf vind het nooit zo heel erg om alleen te eten en was vooral geïnteresseerd in de knuffels en aankleding.

Moomin is in het kort een Fins stripfiguurtje, gecreëerd door illustrator Tove Jansson. Of ja, er is niet maar één Moomin, er zijn er nog wel meer. Net als dat er nog meer karakters zijn, zoals Lilla My, mijn soulmate! Het eerste boek werd gepubliceerd in de jaren 40, wat ook meteen de reden is waarom haar werk zo’n heerlijk retro sfeertje heeft. Maar dan echt, weet je wel. Je begrijpt dat als oud-student illustratie mijn hart hier wel wat sneller van ging kloppen, ik ben namelijk al een tijdje een bewonderaar van Tove Jansson’s werk. De Japanners ook trouwens, want je vond de Moomins werkelijk waar o-ve-ral! Dit leek me dan ook een perfecte combinatie van iets wat ik al leuk vond en iets typisch Japans.

Maar goed, hoe was het dan? Nou, het was eigenlijk wel een beetje… ongemakkelijk? De serveersters doen hysterisch vrolijk en de poppen worden als normale mensen behandeld, wat er natuurlijk wel een beetje bij hoort. Schaamteloos vraag ik of ze een foto van me maakt samen met de knuffel. Op een gegeven moment krijg ik een populairdere Moomintrol, maar deze moest na een tijdje wel weer weggehaald worden. Hij had meer mensen te zien! Hij was belangrijk! Of was het een zij? Hoe dan ook, alles was in Moomin-sfeer wat ik dan weer heel erg leuk vond. De veel te dure koffie, het bestek, de placemats, alles is Moomin. Het eten zelf was niet zo boeiend, maar je kunt er dus ook alleen maar Moomin-latte drinken. En er zit een heerlijk klein winkeltje naast met allemaal spullen over.. *drumroll* Moomin!

Ik vond het echt zo’n typisch raar Japans ding en leuk om dat gedaan te hebben, helemaal omdat ik Moomin sowieso gewoon erg leuk vind. Het is gewoon een absurd idee dat je daar met een grote pluchen beest aan tafel zit te eten. Natuurlijk zijn er veel gekkere dingen te vinden in Japan, ik kan me niet eens alle dingen meer herinneren die ik tegenkwam maar dit is eigenlijk het enige ‘quirky’ ding wat ik gedaan heb. Ik denk dat het anders was geweest als ik met iemand samen was geweest, dan was ik vast nog wel naar zo’n robotrestaurant of al die gekke shows geweest. Of van die maiden cafe’s, waar jonge meiden zich verkleden als dienstmeisjes. Het is wel een beetje met een erotische ondertoon, toch gaan er hele gezinnen heen! Dat kan dus weer allemaal in Japan he… Ik heb het heerlijk braaf gehouden, er was simpelweg ook niet genoeg tijd om veel anders te doen. Ik denk dat je je in Tokyo wel een maand kunt vermaken! Maar mocht je dus toevallig ook van Finse nijlpaardjes of grote knuffels houden, dan is dit wel een aanrader. Zou jij hier heengaan?

Deze Japan-update komt misschien een beetje uit het niets, maar hij stond nog op mijn lijstje van ideëen. Weer kwam ik er achter dat ik nog zoveel te delen heb wat betreft Japan, alleen al de grote hoeveelheid foto’s die ik steeds weer herontdek! Dus… be prepared ;)

English: Dining alone is something that’s always seems to be an awkward thing for people. I often get asked if I ever eat alone when I travel and if I dislike it as well. I think it’s actually the number one question I get! It seems to be a really big obstacle for people. Of course, Japan wouldn’t be Japan if they had found a solution for that: the anti-loneliness cafe! Even better, it is inspired by Tove Jansson’s Moomin. This means everything is Moomin related: the cutlery, the lattes, the placemats, the store next to the cafe and most of all the company. The company? Yup, you’ll get to sit and dine with a lifesize Moomin doll! And yes, it’s just as weird as it sounds.

I thought it was a nice experience though, because I already really liked Moomin. So I was excited to just see anything Moomin related, as we don’t really have that here in the Netherlands. Japan seems to be quite obsessed with Moomin though, there was Moomin merchandise everywhere. I even bought some pajamas haha. But the dining with a lifesize Moomin doll was a one of a kind experience. I feel like that’s one of those things one can really only do in Japan. And I did! If you’re into Moomin as well, this is a no brainer I guess!

Read the rest of this entry »

sansa

Oktober – Maandoverzicht

Originally published at Fernweh Forevermore. You can comment here or there.

<input ... >

oktober

De maand Oktober is weer voorbijgevlogen en dus is het weer tijd voor een maandoverzicht. Eerlijk? Ik vind dit soort blogjes nog een beetje onwennig, maar hoop het vooral interessant te maken door gewoon heel veel foto’s te plaatsen. Het is vooral een goed excuus om de foto’s die de blog niet gehaald hebben lekker toch te posten, ha. Ik vind dit soort dingen juist altijd het leukste om te lezen op sites, dus ik ga gewoon weer een poging wagen.

In Oktober ging ik weer een keer op reis, maakte ik ein-de-lijk visitekaartjes en was ik nogal druk waardoor de blog even op een laag pitje stond. Hopelijk is dat in November wat beter! Wel maakte ik genoeg foto’s voor een fatsoenlijke update, dus lees en kijk vooral snel verder zou ik zeggen.

English: Hey guys, it’s time for a monthly overview again. Everything will be in Dutch as I feel like this is impossible to write in both languages. For these updates I’ll ask you to use Google Translate instead, I’m sorry. Other updates will be in both languages as usual :)

Read the rest of this entry »

sansa

Veliko Tarnovo – Prettiest Town In Bulgaria

Originally published at Fernweh Forevermore. You can comment here or there.

<input ... >

10
english below

De aankomst in deze stad voelde als een warm bad; vrij letterlijk want na al die dagen in de besneeuwde bergen en koud Sofia was het eindelijk een graad of 25. Veliko Tarnovo, de stad van de vele vele poezen, street art, een Middeleeuws fort, water en vooral een heel charmant oud binnenstadje. Dit was een van de eerste plekken waar ik op stuitte toen ik op zoek ging naar informatie over Sofia. Ik kwam er al snel achter dat deze stad een heel stuk interessanter zou zijn dan Sofia zelf en besloot dus ook dat ik er heen moest. Ik stapte in de bus die me in 3,5 uur naar Veliko Tarnovo moest brengen. Een tip: kort Veliko Tarnovo nooit af naar Veliko, want blijkbaar betekent dat ‘geweldig/groots’. Vroeger heette de stad enkel Tarnovo wat zoiets als ‘stad’ betekent. In de tijd van het communisme werd de naam veranderd en de keuzes waren onder andere Stalingrad, maar gelukkig werd het Veliko Tarnovo wat zoiets als ‘Grootse Stad’ betekent. Nadat ik hier achter kwam begreep ik ook waarom die huisvrouwtjes me zo uitlachten toen ik Veliko zei tegen de buschauffeur. Die busrit was ook een hel trouwens, omdat ik na 20 minuten al INTENS nodig moest plassen en er helemaal geen wc in de bus zat. Met handen en voeten en een wanhopige ‘TOILET?!’ probeerde ik duidelijk te maken aan de buschauffeur dat ik toch echt naar de wc moest. Hij dacht even na en wuifde me weer weg… ik ging weer zitten en na een klein half uurtje kreeg ik het echt spaansbenauwd. Ik stond echt op het punt om in mijn broek te plassen, elke hobbel deed pijn en ik begon me al helemaal af te vragen hoe ik mijn kleren uit moest wassen en dat het toch belachelijk was dat er geen wc was en dat ik dan lekker in de bus zou plassen en die bank lekker zou stinken, ha, eigen schuld dan maar he? Ik besloot weer naar de chauffeur te kruipen, die een beetje boos reageerde. Vijf minuten later stopte hij bij een tankstation, hulde! Huppelend van geluk kwam ik weer terug bij de bus, waar de chauffeur me met een grote glimlach aankeek. Kijk, die Bulgaren kunnen best lief zijn! Overigens heb ik eigenlijk alleen maar goede ervaringen met Bulgaarse mensen, ondanks dat ik er juist slechte dingen over had gelezen. Mijn ervaring is dat sommige wat nors zijn, maar een hele hoop ook echt enorm lief en behulpzaam!

Na dit spannende avontuur over mijn blaas heb ik jullie nieuwsgierigheid wel gewekt toch? Toch…? Afijn, de busrit was daarna geweldig want we reden door prachtige valleien omringd door bergen vol met bomen in prachtige herfstkleuren. Eenmaal aangekomen in Veliko Tarnovo vergaapte ik me aan mijn mooie hostel en trok ik een hele hoop laagjes uit, wat een prachtige dag. Ik verkende het fort, waar het superrustig was en waar je echt uren kunt dwalen. Prachtig uitzicht ook! Ik slenterde verder wat door de stad, kwam bij toeval uit bij een restaurantje wat me aangeraden werd (waar ik die heerlijke pompoenschotel at EN een pizza) en slenterde verder rond. Het oude gedeelte van Tarnovo is een klein stadje wat perfect is om doorheen te slenteren, helemaal met zulk lekker weer. Als ik het in 1 woord zou moeten omschrijven zou dat simpelweg ‘pittoresk’ zijn, met zijn heuvels vol met huizen, een fort in de verte, de orthodoxe kerk, de rivier, de mooie zonsondergangen, de vele straatkatten (de walking tour guide grapte over ‘onze 3000 katten’, maar ik vraag me eigenlijk af of het wel een grapje was…) kleine straatjes met kinderkopjes en planten… wat een verschil met de grauwe stad Sofia! Ik denk dat ik beter ben met foto’s dan met woorden, dus laat ik nou vooral even ophouden met typen en kijk gewoon even naar de foto’s! Binnenkort volgt er nog een post met tips :)

Ik heb overigens al een paar posts geschreven over Bulgarije, dus als je nieuwsgierig bent zie hier meer!

English: After being high in the mountains and cold, grey Sofia for a few days, going to Veliko Tarnovo felt like a summer holiday. The weather was great when I arrived, it must have been about 25 degrees. What a difference that was! The thing with Bulgaria is that you never really know what to wear, as the weather and temperature seem to differ so much every day and in every city as well. Luckily I decided to wear lots of layers, which I immediately shed upon arriving.

As the weather was so good the few days I was there (I seem to have lucked out with the weather the whole week actually) I basically just wandered around. Veliko Tarnovo is a very picturesque town, as you will see any second now. I snapped so many pictures! On the first day I went to the fortress, which was such a nice, quite place. I spent a few hours there, just strolling around, taking in the views, just chilling every one in a while. I went into the old town and wandered around, taking a lot of pictures, being grateful for the warm sun heating up my body. I was surprised by all the street art I encountered, I didn’t really felt like a place where there would actually be any kind of street art. But there was plenty! There were also plenty of cats… my free walking tour guide talked about ‘our 3000 cats’ the whole time. I didn’t even dare to ask if she was joking because it could definitely be true haha. So, so many cats!

For me, Veliko Tarnovo was so much more charming and more my cup of tea than Sofia. It’s entirely different, so it’s not really fair to compare them I guess. With it being a 3,5 hour bus ride from Sofia, it’s not ideal for a day trip. I’d definitely suggest spending at least two days here in this place. But I’ll make an article about that later with some more details! For now I just hope you enjoy the pictures :)

I’ve posted some more about Bulgaria before by the way, if you’re curious go check it out!

11

14

12

13

19

8

9

v1

v2

v3

v4

v5

v6

v7

v8

v9

v10

v11

v12

v14

v15

v16

v17

13

v18

v19

v20

v25

v21

v24

v22

v23

sansa

Hotspot Den Bosch: Oerwoud

Originally published at Fernweh Forevermore. You can comment here or there.

<input ... >

oerwoud11

Een winkel vol met planten, vintage bloempotten en rotan stoelen.. dit klinkt toch als walhalla? Iedereen die mij een klein beetje goed kent (of me volgt op Instagram ;)) weet dat ik echt gek ben van planten. Ik gok dat ik zelf rond de 30 plantjes heb en na een bezoekje aan deze winkel is dat er weer eentje meer geworden. Natuurlijk zijn planten helemaal hip tegenwoordig en je kent vast wel winkels zoals de Wildernis in Amsterdam. Ik ben er zelf nooit geweest maar volg ze wel op social media, dit soort winkels lijken voor mij wel een soort droom! Dit klinkt vrij dramatisch want het zijn natuurlijk maar planten, maar laten we het er op houden dat planten mij erg gelukkig maken. En dat ik dus mijn geluk niet op kon toen ik ineens door de straat liep en mijn oog viel op een leeg pand met daarop een poster met Monstera’s er op. Ik ben vrij gevoelig voor Monstera’s dus mijn nieuwsgierigheid was al gauw gewekt. Wat bleek? Er zou een heuze mini Wildernis is mijn eigen stadje komen! Sinds een weekje of twee is Oerwoud nou open en had ik eindelijk tijd om er een kijkje te nemen. Het leek me erg leuk om dit op te nemen in mijn Den Bosch city guide die ik wil gaan maken (eindelijk!). Uiteindelijk schoot ik zoveel foto’s dat het me wel leuk leek om er even een apart artikeltje van te maken. Dus bij deze!

Wat kan ik er nog meer over vertellen? Oerwoud is zoals ze zelf zeggen een stadstuinwinkel en health cafe. Je kunt hier naar hartelust leuke plantjes (klein en groot!) kopen, maar ook vintage meubels en retro bloempotten. Achter in de winkel kun je ook wat drinken en lunchen, iets wat ik zelf niet zo snel in mijn eentje doe maar zeker ga doen als ik met een vriendin de stad in ben. Ik vind het een fijne, sfeervolle winkel met natuurlijk een geweldig assortiment (planten!). Overigens zijn ze al wel officieel open maar loopt hun crowdfunding nog steeds en hebben ze ook nog een webshop. Neem vooral een kijkje op hun website zou ik zeggen!

Ik vind het leuk dat Den Bosch langzaam beetje bij beetje steeds hipper word en mijn lijstje voor zo’n zogenaamde city guide steeds langer word ook. Ik moet eerlijk bekennen dat ik zelf midden in de binnenstad woon en toch eigenlijk nooit echt in de stad kom. Natuurlijk ook een beetje uit zelfbescherming, anders koop ik veel te veel. Als ik dan weer in zo’n leuke winkel als deze kom vind ik dat toch eigenlijk wel jammer! We hebben stiekem best aardig wat winkeltjes en plekjes die ik in andere steden maar al te graag opzoek, waarom daar in mijn eigen stadje niet meer van genieten? Hoe dan ook, ik heb er weer een favoriete winkel bij!

Oh en als we dan toch bezig zijn, nog een paar van mijn favoriete Instagram-accounts over planten (hoe vervoeg je dit? Planteninstagrams? Planten-Gerelateerde-Instagram-Accounts?): Oerwoud natuurlijk, Urban Jungle Blog, Wildernis Amsterdam, Cactus Magazine, The Jungalow & Succulent City.

English: I seem to have found a new favourite store in my little city! It’s stuffed with plants, vintage flower pots and lots of rotan chairs. What’s not to love about that? I really am a sucker for stores like this and am so happy to finally have one here. I obviously couldn’t leave this place without buying a new plant (I must have like 30-something plants… not even exaggerating!) and would have loved to buy ten more. I’m working on a city guide of my own town and decided to go have a look at this store. I just shot so many pictures that I decided to make a little post about it, just on its own. They have a website but I’m afraid it’s all in Dutch. But you can at least enjoy the pictures, right?

Also, now the theme is plants anyway, a few of my favourite instagram accounts: Oerwoud natuurlijk, Urban Jungle Blog, Wildernis Amsterdam, Cactus Magazine, The Jungalow & Succulent City.

oerwoud1

oerwoud2

oerwoud3

oerwoud4

oerwoud5

oerwoud6

oerwoud7

oerwoud9

Het plantje wat ik mee naar huis nam :)
oerwoud12




Oerwoud Stadstuinwinkel & Health Cafe
oerwouddenbosch.nl

Vughterstraat 84
​5211GL Den Bosch

​Wo: 10:00 – 18:00
Do: 10:00 – 18:00
Vr: 10:00 – 18:00
Za: 10:00 – 17:00​
​*Zo: 12:00 – 17:00
​*eerste zondag van de maand